çocuk kızı görür ve sorar.

Gece bitmeden ve gün doğmadan tam o arada bir zaman dilimi vardır. O anda ay ışığının bile kokusu hissedilir. Fakat bunu sadece yalnızlar hisseder. Yalnızlara bu ayrıcalığın verilmesinin sebebi de yalnızlığa mahkum edilmelerindeki haklılık ve onları bu duruma mahkum edenlerin duyduğu pişmanlıktır. Bu ayrıcalığın hiç farkına varmayacak olmaları da onların yalnız oldukları kadar çaresiz olduklarının da bir göstergesidir. Yalnızlığını hissetmeyecek bir yere geldiğini sanıyordu ama yanılıyordu. Yalnızlık, dünya üzerinde hiç kimsenin kaçamayacağı evrensel bir yaşam tarzıdır. Kimsenin yaşamayı istemeyeceği bir hayat. Çayının kalan son damlasını yudumlarken kafasını kaldırdı ve karşısında kitap okuyan kıza sordu: "Pardon. Beraber çay içelim mi?"